آیا تا به‌حال عمیق‌ترین اعتقادات خود را با دیگران به اشتراک گذاشته‌اید؟ این فرآیند که احتمالاً می‌تواند برای بسیاری از افراد تجربۀ جدیدی باشد، اطلاعات زیادی در مورد خودتان به خودتان می‌دهد.

مثل بسیاری از مردم، من هم اصلاً دوست ندارم که کسی من را مجبور کند تا به باورهای دینی او گوش دهم و آن‌ها را بپذیرم. به همین دلیل وقتی فهمیدم که حضرت بهاءالله به بهاییان دستور داده‌اند که هرگز اعتقادات خود را به دیگران تحمیل نکنند، احساس آرامش کردم:

«ای پسر تراب، حكمای عباد آنانند كه تا سمع نيابند، لب نگشايند؛ چنانچه ساقی تا طلب نبيند، ساغر نبخشد و عاشق تا به جمال معشوق فائز نشود، از جان نخروشد. پس بايد حبّه های حكمت و علم را در ارض طيّبه قلب مبذول داريد و مستور نمائيد تا سنبلات حكمت  الهی از دل بر آيد نه از گِل» (حضرت بهاءالله، کلمات مکنونه، فقره 36)

بهاییان با تبلیغ و گفت‌وگوهای اجباری و یا هر نوع اجبار دیگری، باورهای خود را به دیگران تحمیل نمی‌کنند. در حقیقت، می‌توان دیانت بهایی را «دین داوطلبانه» نامید، چرا که بهایی شدن، به طور کامل تنها به شما بستگی دارد نه به هیچ فرد دیگر.

اما هدف دین آن است که با پیشبرد نظم اجتماعی، ملکوت الهی را روی کرۀ زمین به وجود آورد، بنابراین، آموزش آن به دیگران ضروری است. حضرت بهاالله توضیح می‌دهند که:

«امروز، تبليغ امر الهی از اعظم اعمال بوده و هست» (حضرت بهاءالله، امر و خلق، جلد3، ص 472)

حضرت عبدالبهاء نیز می فرمایند:

«اليوم، اعظم امور و اهمّ شؤون تبليغ امراللّه و نشر نفحات اللّه است. به جميع وسائل به جهت اين ترويج قيام بايد نمود و اليوم اين امر، مؤيّد است و جنود ملکوت ابهی ناصر اين مقام و خادم اين مقصد» (حضرت عبدالبهاء، مائده آسمانی، جلد 5، ص 77)

پس بهاییان چگونه بدون اجبار، پیام دیانت بهایی را اعلام می‌کنند؟

بهاییان تلاش می‌کنند که دین خود را با رفتارشان آموزش دهند. وقتی از حضرت عبدالبهاء در مورد بهترین راه برای گسترش آموزه‌های بهایی سوال شد، ایشان پاسخ دادند که:

«اگر قيام بر تبليغ امر کنی، چنان تأييدی يابی که خود حيران مانی و به تو وعده ميدهم که مؤيّد خواهی شد و موفّق به عمل نيز خواهی گشت. بلی اگر انسان عامل نباشد، ابداً بيان او تأثير ننمايد. مثل آنست کسی مردم را دعوت به صلح نمايد، ولی خود قتل نفس کند» (حضرت عبدالبهاء، بدایع الاثار، جلد2، ص 27)

روش آموزش در دیانت بهایی، نسبت به تبلیغ دیانت مسیحی یا مبلغان مذهبی ادیان دیگر، متفاوت است. بهاییان باورهای خود را در خیابان نمی‌فروشند و یا باورهایشان را به کسی تحمیل نمی‌کنند. ما موضوعاتی را که دیگران آمادگی شنیدن آن را ندارند، نمی‌گوییم. ما برای زمان و سرعت هر فرد در مسیر جست‌وجویش، احترام قائل هستیم.

«شرط ثالث و اخير از برای ارتفاع کلمة اللّه امر مهمّ تبليغ است و اين امری است به غايت مهمّ و مشکل و دقيق. شرايط مبلّغين در الواح مقدّسه جليّاً مسطور و مثبوت. بايد به دقّت کامله و توجّه تام آن شرائط را تلاوت کرد و سعی و جهد موفور مبذول داشت تا هر يک به اين صفات ملکوتيّه متّصف گشته، زبان به تبليغ دين اللّه گشائيم. از جمله شرايط منزله تنزيه و تقديس و اتّصاف به صفات ممدوحه مرضيّه است و حسن رفتار و گفتار و کردار … شخص مبلّغ اوّلاً استعداد طالب و نوايای قلبيّه و مشرب و محيطش را به دقّت ملاحظه نموده، آغاز صحبت نمايد» (حضرت شوقی ربانی، مائده آسمانی، جلد6، ص 68-67)

بنابراین، در دیانت حضرت بهاالله، هیچ اجباری وجود ندارد و هیچ کسی را برای پیوستن به این دین، تحت فشار قرار نمی‌دهند. معمولاً، بهاییان به سادگی دوستان علاقه‌مند خود را یک بار در ماه به منزل خود دعوت می‌کنند و برخی از هیجانات خود را در مورد اکتشافات روحانی خود با آنان به اشتراک می‌گذارند و اگر دوستانشان سوالی داشته باشند، به آن پاسخ می‌دهند. آنها با روح عشق به خدمت به دوستانشان این کار را انجام می‌دهند و به دوستانشان اجازه می‌دهند که خودشان قدم بعدی را تعیین کنند. اگر می‌خواهند بیشتر بدانند، آنگاه بهاییان با عشق و علاقه، پیام قدرتمند صلح و اتحاد حضرت بهاءالله را با آن‌ها به اشتراک می‌گذارند.

نظرها و دیدگاه های ارائه شده در این مقاله، مربوط به نویسنده است و لزوما منعکس کننده دیدگاه سایت BahaiTeachings.org یا هر موسسه بهائی دیگری نیست.

٠ Comments

characters remaining