موسیقی یکی از روش های بیان احساسات است که التیامی برای تنهایی و درمانی برای بیماری بوده و روح بخش محافل است و می تواند آغازگر خاطره‌ ای باشد. موسیقی مثل یک لبخند، مثل یک قطره اشک، فراتر از همه ی فرهنگ ها است. مثل عشق، همه ی ما به طور متفاوتی آن را می شنویم اما زمانی که آن را درک می کنیم، احساس علاقه و قدردانی در ما ایجاد می‌شود. موسیقی بیان کننده ی انسانیت ما است.

در آثار بهائی حضرت عبدالبهاء می فرمایند:

«آهنگ و آواز، رزق روحانی قلوب و ارواح است. فنّ موسيقی از فنون ممدوحه است و سبب رقّت قلوب مغمومه» (منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبهاء، جلد1، ص109)

و نیز می فرمایند:

«آهنگ بدیع، روح را طیران دهد و قلب را به اهتزاز آرد» (منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبهاء، جلد1، ص 143)

برای چند لحظه تصور کنید نام چند پیانیست، به ویژه چند ایرانی را ذکر کرده ام. حال تصویری از آنها را در حال نواختن در کنسرت فوق العاده ای در ایران تجسم کنید. تصور کنید اتاق، غرق در صدای خوش است و خون شما از شورو شوق صدا، در جوش و خروش. با حرکت انگشتان پیانیست روی کلیدهای پیانو، ذهن و قلب شما آرام می گیرد. شما حس شادی، قدرت و انرژی می گیرید.

این موضوع فراتر از موسیقی و گستره‌ی زیبایی شناسی در هنر و اجرا است. این مربوط به شکوفایی استعداد است، استعدادی که در ایران نهفته است.

در شهر کوچکی در ماساچوست، یک وکیل حرفه ای و بهایی ایرانی به نام وندا ماری خادم (Vanda Marie Khadem) پیانو می نواخت. او که هرگز مورد تعلیم پیانو قرار نگرفته بود و حتی سواد موسیقی نداشت، اما نوازندگی قابل توجه او، ما را به سفری از عشق و خاطره ها می برد.

وندا اینگونه توضیح می دهد که او فقط پشت پیانو می نشیند و اجازه می دهد انگشتانش حرکت کنند. «من به هیچ چیز فکر نمی کنم و بعد ملودی شکل می گیرد، مثل اینکه شخصی در ذهن من بیاید و قطعه ی هنری از همانجا جاری می شود».

وندا به صورت طبیعی و با به یاد آوردن بهاییان برجسته در شرق و غرب، که برخی از آنها از نظر تاریخی شناخته شده هستند و برخی نیستند، قطعات را می سازد. در حال حاضر او روی آلبوم دوم خود کار می‌کند. او با الهام از فیبی هیرست (Phoebe Hearst)، یکی از اولین بهاییان آمریکایی که از حقوق برابر بانوان دفاع کرده بود و نیز چند قطعه ی دیگر به افتخار مدافعان عدالت اجتماعی و زنان و مردان با انگیزه ی روحانی، ساخته است. «من می خواهم آن ها را در زندگی به یادها آورم تا به آنها افتخار کنیم – و اگرموسیقی من بتواند در این راه کمکی کند، بسیار عالی خواهد بود.» او به زنان و مردانی که در سراسر جهان برای پیشبرد تعالیم متعالی بهایی قربانی شده اند، ادای احترام می کند.

موسیقی وندا نمایانگر جوانمردان و شیرزنانی است که در تاریخ دیانت بهایی موثر بوده اند. او می نوازد تا نه تنها او، بلکه ما نیز فراموششان نکنیم.

اینجا لینکی است که می توانید از طریق آن به ظهور (Zohur) گوش کنید.

نظرها و دیدگاه های ارائه شده در این مقاله، مربوط به نویسنده است و لزوما منعکس کننده دیدگاه سایت BahaiTeachings.org یا هر موسسه بهائی دیگری نیست.

٠ Comments

characters remaining