ما معمولاً دوست داریم کاری را که دوست داریم انجام دهیم و دوست نداریم کاری را که دوست نداریم انجام دهیم. پس چگونه علایق خود را در زندگی می‌یابیم؟

علایق مانند میلیون‌ها رنگ روی پالت یک کامپیوتر شخصی می‌توانند بسیار متنوّع باشند و پیدا کردن و توسعه دادن علایق حقیقی خود، ممکن است زمان زیادی ببرد. اگر واقعاً خوش شانس باشید، نه تنها به شغل یا کاری که انجام می‌دهید علاقه دارید، بلکه مشتاقید تا آن را ترقی داده و به جایی برسانید و پیامدهای خوب آن را در عرصه‌های مهم و معنادار زندگی ببینید – چون شما به چیزی علاقه دارید!

علایق می‌توانند زودگذر باشند ولی علایق حقیقی می‌توانند مستحکم‌تر باشند. اگر شما به طور عمیق به چیزی اهّمیّت می‌دهید، و می‌خواهید زمان، انرژی و سعی خود را برای رسیدن به آن به کار بگیرید، شما علاقۀ حقیقی خود را پیدا کرده‌اید. در دنیای امروز، ما خوشبختیم – ما چیزهای زیادی داریم که به آنها علاقه‌مند باشیم، و چیزهای زیادی داریم که به آنها علاقۀ حقیقی نیز داشته باشیم.

فراتر از تنها علاقه‌مند بودن، فرصت‌هایی برای کسی وجود دارد که می‌تواند زمان و انرژی خود را برای به انجام رساندن آنها صرف کند. چه در کلاس‌های یوگا شرکت کنیم، چه تای‌چی یا ژیمناستیک، زندگی سالم و ورزش فواید درونی و بیرونی ‌ای ارائه می‌دهد که کسی نمی‌تواند حاشا کند. چه صدای ما در اطاق‌های کنفرانس کوچک شنیده شود، چه در انجمن‌های بزرگ، همۀ ما می‌توانیم تصمیم بگیریم که به جای ایفای نقش یک سیب‌زمینی یا یک تماشاگر از بیرون، در زندگی شرکت کنیم. چه شما دربارۀ حیوانات نگران باشید، یا کودکان یا سالخوردگان یا حقوق مدنی و بشری، گروه‌هایی وجود دارند که از کمک و حمایت شما استقبال می‌کنند.

این اعجاز دنیای امروز است: مجموعۀ بزرگی از انتخاب‌ها برای بسیاری از ما وجود دارند تا با استفاده از شیوۀ منحصربه‌فرد خود، در آن راستا تلاش کنیم.

وقتی شما علاقۀ حقیقی خود را پیدا کردید، چه اتّفاقی می‌افتد؟ با انجام دادن تکلیف خود به مرحلۀ بعدی بروید.

درست مانند آن میلیون‌ها رنگ روی پالت کامپیوتر شخصی شما، حرفه‌ها، تلاش‌ها و آرمان‌های بی‌شماری وجود دارد. شاید ما چهار یا پنج سال و صدها هزار دلار برای یک کالج صرف کنیم تا ما را برای یک حرفه آماده کند، یا تنها اتّفاقی و فی‌البداهه در شغلی وارد شویم، ولی در هر صورت با کمی شانس و فرصت، ما می‌توانیم از خود چیزی بسازیم.

ولی هر تلاشی که ما به عهده می‌گیریم معمولاً به برنامه‌ریزی دقیق و آمادگی برای موفّقیّت نیاز دارد. هر هدف اجتماعی پرشور و هیجانی که ما بخشی از آن می‌شویم نیز، به درک فرضیّه‌ها، آرمان‌ها و اقدامات نیاز دارد تا بتوانیم نتیجه نهایی و اهداف آن را هم واقعاً درک کنیم،.

آیا شما می‌خواهید برای خیر بشریّت کار کنید؟ آیا می‌خواهید جامعه‌ای متمدّن، منضبط، و صلح‌آمیز بسازید؟ سازمان‌های محلّی با توجّه به جایی که در آن زندگی می‌کنید، می‌توانند از کمک شما بهره ببرند. کتابخانۀ محلّی شما، پناهگاه ASPCA (سازمانی برای حمایت از حیوانات)، یا بانک غذای محلّی و پناهگاه بی‌خانمانان همه به داوطلب نیاز دارند. شما می‌توانید به سازمان‌های غیرانتفاعی‌ای بپیوندید که برای همۀ طبقات اجتماع و همه نوع افراد برنامه‌های اجتماعی و مفید ارائه می‌دهند. در یک سطح منطقه‌ای یا ملّی، ده‌ها هزار خیریّه منفعت اجتماعی را ارتقاء می‌دهند، از معالجۀ بیماری‌ها، تا تغییر قوانین ناعادلانه و فراهم نمودن مراقبت‌های مادر و کودک یا سالمندان، و غیره و غیره.

با وجود اینترنت، پیدا کردن اطّلاعات مناسب دربارۀ هرچیزی که شما را ترغیب می‌کند به یک هدف  علاقۀ واقعی احساس کنید، سخت نیست. سایت TheMuse.com 20 سؤال را لیست می‌کند که شما می‌توانید قبل از اینکه در مراحل کاریِ یک تلاشِ اجتماعیِ نجات‌بخش مشغول  شوید، برای تحقیق از آنها استفاده کنید.

تعالیم بهایی تست ساده‌ای ارائه می‌دهند تا ما آن چیزی را که وحدت، صلح و امنیّت واقعی را ایجاد می‌کند، از چیزهایی که آنها را ایجاد نمی‌کند تشخیص دهیم: آیا تلاش‌های شما ثمربخش است؟

«جمیع … در فکر آن باشند که ثمره از شجره وجود آنها حاصل گردد و هيچ ثمری اعظم از محبّت و الفت به جميع بشر نيست. حضرت بهآءاللّه خطاب به عالم انسانی ميفرمايد که جميع برگ يک داريد و ثمر يک شاخسار. در اين صورت روابط قرابت و اخوّت و اموّت و ابوّت در ميان جميع بشر ثابت و محقّق گشت.  پس به جان و دل بکوشيد که به موجب اين تعاليم حضرت بهآءاللّه روش و سلوک نمائيد. هر مظلومی را ملجأ و پناه باشيد و هر مغلوبی را دستگير و مجير توانا. هر مريضی را طبيب حاذق باشيد و هر مجروحی را مرهم فائق شويد. هر خائفی را پناه امين گرديد و هر مضطربی را سبب راحت و تسکين. هر مغمومی را مسرور نمائيد و هر گريانی را خندان کنيد. هر تشنه را آب گوارا شويد و هر گرسنه‌ئی را مآئده آسمانی گرديد. هر ذليلی را سبب عزّت شويد و هر فقيري را سبب نعمت گرديد … هر انسانی که راضی به ذلّت نوع خويش شود، البته نابود شود بهتر است.  زيرا عدم او بهتر از وجود است و موت، بهتر از حيات» (حضرت عبدالبهاء، مکاتیب حضرت عبدالبهاء، جلد7، صص249-248)

وقتی شما تکلیف خود را انجام دادید و ثمربخشی علایق واقعی خود را امتحان کردید، با افرادی که در فعّالیّت‌ها شرکت دارند ملاقات کردید و کار آنها را دیدید، زمان مسئولیّت‌پذیری و کمک به آنها است. بارها و بارها گفته شده که هیچ‌چیز بیشتر از آرام کردن درد دیگران یا خوشحال و مسرور کردن انسانی دیگر نمی‌تواند ما را راضی کند. چه این کار با ارائۀ مهارتی باشد که شما دارید، چه تنها با حضور و اختصاص وقت، انرژی و تعهّدتان باشد، کسانی که به آنها خدمت می‌کنید از شما قدردانی می‌کنند. بدون شک شما نیز احساس رضایت خواهید کرد.

نظرها و دیدگاه های ارائه شده در این مقاله، مربوط به نویسنده است و لزوما منعکس کننده دیدگاه سایت BahaiTeachings.org یا هر موسسه بهائی دیگری نیست.

٠ Comments

characters remaining