من رشته‌های طلایی را در همه جا می‌بینم: در درخشش تار ابریشمی عنکبوت که از شاخۀ درخت آویزان شده است، در ارتعاش اتم‌ها، در سوسوی حرارت در افق و در برقِ یک گفتگو. جهان از این ارتباطات و شعلۀ کشش اجسام به سمت یکدیگر و رشته‌های نامرئی از این دست پر شده است.

این رشته ها ما را به واقعیت فیزیکی متصل می‌کند. بعضی از ما ریشه کردیم و برخی دیگر ممکن است هر لحظه جدا شده و بروند. برخی ها بین جهان شناور هستند و در کشورها و فرهنگهای متفاوت و به طرق متفاوت زندگی می‌کنند. بسیاری از مردم، تلاش می‌کنند تا مرز ارتباطات خود را گسترش داده و افرادی را که تنها یک بار و آن هم در حاشیۀ زندگی خود دیده‌اند و یا فراموش کرده‌اند را در آغوش دوستی خود جای دهند.

در حالی که سراسر جهان درگیر ارتباطات از طریق سیم‌ها و پیام‌های الکترونیکی است، ما نیز این وظیفۀ فوری را داریم که زیرساخت‌های روحانی آن را تقویت کنیم به این صورت که از طریق کانال‌ها و پل ها و امکانات لازم، آب حیات بخش صمیمیت و همدلی را با دعا، به جامعۀ خشک و بی آب خود برسانیم.

ما دو نفر، یعنی یک زن و مرد جوان، در مشرق‌الاذکار بهایی ویلمت (Wilmette) در شهر ایلنوی (Illinois)، تنها هستیم. به نوبت دعای صبح را در مشرق الاذکار اجرا می‌کنیم.

برای زنان، مردان، جوانان و درگذشتگان دعا می‌خوانیم. ما برای نفس‌های بریدۀ زمین و برای مردمانی که تقاضای نفس کشیدن و آزاد بودن را دارند، دعا می‌خوانیم.

صدای ما زیر گنبد سفید و در فضای باز با هزار صندلی خالی طنین انداز می‌شود. در گذشته، بارها و بارها آن صندلی‌ها پر بوده‌اند. حتی می‌توانم انعکاس هزاران بدنی را که آنجا بوده‌اند ببینم و به قدرت به یاد آورم. ما آنجاییم، حتی اگر به ظاهر غایب باشیم. چند بار شنیده‌ایم که معشوقمان این جمله را به ما بگوید؟ ما با شماییم، ما همیشه با شما خواهیم بود… و اکنون، در این زندگانی، چقدر تلاش می‌کنیم که این رشتۀ نامرئی و نا گسستنی عشق را درک کنیم.

وقتی مرد جوان به تریبون نزدیک می‌شود، چشمانش را می‌بندد و این طور به نظر می‌رسد که گویی دردی از چهره اش می‌گذرد. چه چیزی در ذهن او است؟  چهرۀ انسان مثل آب پر از معنی است. در کتاب پیدایش (اولین بخش از کتاب تورات)، آمده است که ابتدا خداوند بر صورت آب دمید، وقتی که این نفس الهی، به ما رسید، کل وجود و بدن ما از نیروی این دمیدن به لرزه در آمد.

    «الها معبودا مقصودا محبوبا، وجهم به انوار وجهت متوجّه و قلبم به شطر عنايتت مقبل و از تو ميطلبم عطاء قديمت و بخشش جديدت را. توئی آن توانائی كه به يك كلمه، آسمان و زمين را خلق نمودی و مظاهر قوّت و قدرت و عظمت و فضل و جود و كرمت قرار فرمودی، تا صاحبان بصر آثار قدرت و عظمتت را در كلّ اشياء ملاحظه نمايند و بر بزرگيت گواهی دهند …» (حضرت بهاءالله، مجموعه مناجات آثار قلم اعلی، جلد1، ص153)

در یکی از مناجات‌های بهایی اینچنین آمده است که:

«الها معبودا مسجودا
شهادت ميدهم به وحدانيّت تو و فردانيّت تو و بخششهای قديم و جديد تو …» (حضرت بهاءالله،  ادعیه حضرت محبوب، ص 317)

برای شهادت دادن به خداوند و حفظ و نگه داری از خود و دیگران، باید بتوانیم، پرده و حجاب را از روح ، اعماق قلب، ترس ها و عشق، برداریم.

به همین دلیل است که ما باید ارتباطات ضعیف خود را و رشته‌های شناور مربوط به حقیقت جسم و روح خود را در این جهان، دوباره تقویت کنیم. تا این رشته های زندگی به هم دوخته نشود و یکپارچه نگردد، از مردم زیبا گرفته تا گونه های در معرض خطر و یا منابع دانش، از بین آن سوراخ ها لیز می‌خورد و از دست می‌رود. شاید جای دیگری بروند اما در این زندگی ما از آنها بی بهره خواهیم بود.

امروزه این اندوه را که بسیاری از مردم، بدون حمایت کافی و مهربانی از طرف جامعه، زندگی کرده و درگذشته‌اند، باید قبول کنیم. با این حال، در پس همین غم و اندوه، امیدی هست که ما قدرت ترمیم روابطی که موجب حفظ و آزادگی ما می‌شود را داریم و باید روی این قدرت کار کنیم.

وقتی می‌بینم مردان و زنان جوان، با دعاها و اشعار و مطالعه و خدمت جان می‌گیرند، تصور می‌کنم که اینها همان رشته های طلایی هستند که ما را بیدار و آگاه می‌سازند.

در طول دعای صبحگاهی در معبد بهایی، شعری در ذهنم شکل گرفت و آخر شب آن را نوشتم:

ظاهر کن

فشارها کاسته می‌شود

وقتی که او زیر گنبد ایستاده است

به رشته‌ای آتشین متصل است

آه چقدر سست به قاب خستۀ انسانی اش وصل است

او وارد دعا می‌شود

می‌سوزد تا به وجود آید

و من جوانۀ مقدس را نگاه می‌کنم

که او را دربر می‌گیرد و می‌ترسم

آیا دوباره ظاهر می‌شود؟ یا محو می‌گردد

من اینجا، از هوای رقیق

صد هزار طلسم

برای حفاظت ساخته ام

و در سکوت در اطراف نور قرار داده ام

آیا او جز شهادت دادن کار دیگری می‌تواند بکند؟ (ترجمه)

نظرها و دیدگاه های ارائه شده در این مقاله، مربوط به نویسنده است و لزوما منعکس کننده دیدگاه سایت BahaiTeachings.org یا هر موسسه بهائی دیگری نیست.

٠ Comments

characters remaining